tag:blogger.com,1999:blog-43457669507583301652012-02-12T20:18:08.527+04:00თავი შენი ნუგეშიცემისთვისზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.comBlogger371100tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-18045990520838862322012-02-12T19:39:00.003+04:002012-02-12T20:18:08.535+04:00

მთელი კვირა ვმუშაობ.ძალიან დატვირთული და დაძაბული ვარ ყოველთვის. რთული სამუშაოა, საინტერესო, მაგრამ მძიმე.ძალიან ვიღლები გონებრივად და ემოციურად. წარმოგიდგენიათ შაბათ-კვირას როგორ ველოდები ხოლმე?აი მოდის შაბათიც, კვირაც.... მაგრამ ეს რა დასვენებაა...ასეთ დროს გინდა საყვარელ ადამიანთან, მეგობრებთან (თუ ასეთები არსბეობენ) ერთად იყო.მე ვრჩები სახლში, ვიღვიძებ 09:30 საათზე - იმიტომ რომ

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-2644961595843020092012-02-06T00:19:00.008+04:002012-02-06T00:54:46.263+04:00

გადავწყვიტე დავწერო ძალიან მოკლე და ლაკონური პოსტი.პირველ რიგში განვმარტოთ ტერმინი სნობი. აი რას ამბობს ვიკიპედია: სნობი (ინგლ. snob) — თავადაზნაურულ-ბურჟუაზიულ საზოგადოებაში ადამიანი, რომელიც ცდილობს ზუსტად დაიცვას მოდა და ე.წ. კარგი ტონის წესები; პირი, რომელსაც დახვეწილი გემოვნების, მანერების და მისთ. პრეტენზია აქვს და ამით თავი მოაქვს, ქედმაღლობს.ხოლო ერთი ავტორი საიტზე ასე წერს: სიტყვა სნობი

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-37310848126790768412012-02-05T00:30:00.002+04:002012-02-05T00:42:50.058+04:00

გუშინ მე დაბადების დღე მქონდა.გადავწყვიტე დღეობა ლამაზად გამეტარებინა. ამიტომ, მე და ჩემმა ბიჭმა მოვიფიქრეთ, რომ 12:00საათზე ერთად შევხვედროდით ჩემს დაბადების დღეს.საღამო ისე მოვიდა, ვერ მოვნახე დრო რომ ადგილი შემერჩია, სადაც სასიამოვნო საღამოს გატარებას შევძლებდი.მინდოდა: ხმაურიანი, სასიამოვნო მუსიკით გაჯერებული, მოევროპულო და თანაც ჩემთვიის ახალი ადგილი.საღამოს შევხვდი ჩემს ბიჭს და დავიწყეთ

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-8991223700733756392012-01-29T13:52:00.007+04:002012-01-29T15:34:24.601+04:00

მცირეოდნი რჩევები იმისათვის, რომ საქართველოში პატივისცემა მოვიპოვოთ.1. უნდა იარო "როჟით", "სიფათით", "კდემით" - რომ დაგაფასონ!შეხედე საზოგადოებისგან "დაფასებულ" ადამიანებს და მაგალითი მათგან აიღე. 2. გამარჯობისას - ამაყად შეხედე და საქმიანი ნაბიჯით ჩქარა გაიარე!თვალებში დიდხანს არ შეხედო, არ დაყოვნდე, და არ აგრძნობინო, რომ მისთვის გამარჯობის თქმას დრო დაუთმე. 3. დასმულ შეკითხვაზე პირველივე ჯერზე

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-76187837914521011242012-01-24T22:14:00.004+04:002012-01-25T01:36:43.182+04:00

ისეთი ძლიერი დარდი შემომაწვება ხოლმეხანდახან. მხოლოდ!მაგრამ "ხანდახან" ხშირად არის.ხო, და, ხანდახან მომინდება ვიტიროვიტირო რა... მერე რა ... ?მომინდება გული გამისკდესგამისკდეს, ოდნავ, ძალიან არა, რა უჭირს? მომინდება ბავშვი ვიყო10 წლის გოგო... არა ...სჯობს ვიყო 15 წლის, ეს დრო უფრო კარგად მახსოვს.ზამთარში ვიცვამდი მოტკეცილ შავი ჯინსის შარვალს, სტრეიჯებს ეძახდნენ. ზემოთ - წითელ როლინგს. ჩექმები

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-2350932843944664922012-01-19T15:32:00.005+04:002012-01-20T00:31:37.500+04:00

მომინდა თვალი გადამევლო წარსულისთვის, რათა კიდევ ერთხელ გავიხსენო, როგორი ვიყავი და ახლა როგორი ვარ.რამდენიმე წლის წინ, როდესაც ოფის მენეჯერეად ვმუშაობდი, ძალიან მორიდებული და მორცხვი ვიყავი. სამსახურებრივ შეხვედრებზე ძირითადად ჩუმად ვიყავი. ხმის ამოღება ჩემთვის სამარცხვინო იყო, ხან მეშინოდა, მეგონა რაღაც სისულელეს ვიტყოდი. სწორედ ამიტომ ყოველთვის განზე ვიდექი, მიუხედავად იმისა, რომ ყოველთვის

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-67282080097765570612012-01-12T19:04:00.004+04:002012-01-19T16:32:17.769+04:00

დღეს ძალიან მოვიწყინე.თითქოს არაფერი გამოდის ამ ბოლო დროს.ჯნმრთელობაც აირია: ხან თავი მტკივა, ხან მუცელი, და ხან კბილი.არაფერი ხომ ისეთი? გუშინ ვამბობდი კბილის ტკივილს მირჩევნია სიმსივნე მქონდესთქო.სასაცილოა?იმდენად არ მიყვარს კბილის პრობლემა, რომ მართლა ძალიან მთრგუნავს.კიდევ რა...სიახლე მინდა...ან სამსახური, ან სახლი :)რა კარგია არა?ორი ოცნება მაქვს:1. მინდა სახლი;2. იმ სახლში შეყვარებულთან

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-29141802688654460022012-01-08T17:00:00.003+04:002012-01-08T17:34:30.185+04:00

ეს დღეებია უფრო ინტენსიურად მეფიქრება.შურიანი ვარ.მშურს იმ ადამიანების, რომლებიც:იზრდებიან იმ გარემოში, სადაც ბავშვს პიროვნებად აღიქვამენ და პატივს სცემენ.არიან იმ ოჯახის გარემოცვაში, სადაც მას ეხმარებიან და არა პირიქით.შესაფერისი მეგობრების გარემოცვით განებივრებულები არიან.ცხოვრობენ ქვეყანაში სადაც ინდივიდუალობა მთავარია.მუშაობენ იმ ქვეყანაში, სადაც მის შრომას აფასებენ - მატერიალურად და

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-21493193852857999962012-01-05T21:23:00.007+04:002012-01-05T23:12:45.459+04:00

რა ხანია არ დამიწერია. სულ მინდოდა დამეწერა რამე, მაგრამ ვერ მოვახერხე. ხან დრო არ მქონდა, ხანაც მონდომება მაკლდა.ახლა მაინც დავწერ ცოტას 2011 წლის შესახებ.***როგორი იყო გასული წელი ? - წარმატებული და საინტერესო. ახლა კი უფრო დეტალურად.2011 წელს,ზოგადად:დავიწყე ახალი სამსახური, უფრო მეტად საპასუხიმგებლო და მნიშვნელოვანი, ვიდრე აქამდე. გავიცანი უამრავი ადამიანი, რომლებიც სამოქალაქო საზოგადოებისა

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-71629840819480109262011-08-30T23:34:00.011+05:002011-08-31T01:02:33.143+05:00

კლავიატურაზე www.google.com ავკრიფე და საძიებო ველში ჩავწერე "რა არის სიყვარული", სხვაგვარად რომ ვთქვათ სიყვარულის განმარტება "დავგუგლე". პირველივე ბმული რაც მომიძებნა ეს იყო ვიკიპედია, სადაც სიყვარულის სხვადასხვაგვარი განმარტება ეწერა. "სიყვარული - ძლიერი ერთგულებისა და პიროვნული მიმაგრებულობის ემოცია. ფილოსოფიურ კონტექსტში, სიყვარული არის სათნოება, რომელიც წარმოადგენს ყველა ადამიანურ სიკეთეს,

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-22475528503250726092011-08-04T19:57:00.002+05:002011-08-04T20:03:02.997+05:00

- როგორ ხარ? - კარგად- რატომ?- ვიპოვე- ?- მოტივაცია- ახლა კარგად ხარ ?- კი კარგად, მაგრამ...- ?- მეშინია ...ხო, ცოტა მეშინია... მომავლის. არ ვიცი როგორ განვითარდება ჩემი ცხოვრება. შესაძლოა ყველაფერი ამოტრიალდეს, შესაძლოა პირიქით უკეთესად განვითარდეს...სულ მეშინია.არ მინდა გავჩერდე.მინდა პროფესიულად და პირად ცხოვრებაშ სულ წინ მივდიოდე.მაგრამ, მერე ისევ არ მტოვებს განცდა, რომელიც

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-13006505229444733382011-06-28T03:41:00.007+05:002011-06-28T11:36:19.025+05:00

დავიკარგე და გამოვჩნდი.იმდენი რამ ხდება მოხდაკარგიც, ცუდიც , უფრო ცუდიც და უფრო კარგიც...ცხოვრება გრძელდებახან მშვენიერია, ხანაც ისე რა..ეს უბრალოდ ცხოვრებაახან განსაკუთრებული, ხანაც ძალიან ჩვეულებრივი ხან დადებითი, უფრო ხშირად კი უარყოფითირასთან ასოცირდება ჩემი ცხოვრება:სამსახურისიყვარული (დიდი)ბედნიერებაჩახუტებათანადგომამეგობრობაგადატვირთულიშეხვედრებილექციებიდროის

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-43702733597773209772011-03-30T01:41:00.004+05:002011-03-30T01:50:42.967+05:00

------------ვეღარ ვწერ... იქნებ ბლოგი გავაუქმო?----------------

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-51156146413773055632010-10-16T13:33:00.003+05:002010-10-16T17:21:31.710+05:00

რამდენიმე დღეა შეუძლოდ ვარ.მარჯვნივ ყელთან, ჯირკვალი გამიმაგრდა და მტკივა.ექიმთან წავედი ანალიზების ასაღებად.სანამ წავიდოდი კი, მთელი ღამე სიზმარშ ვხედავდი რომ სისმსივნე მქონდა და რაღაც მგავსები.ცოტა ზედმეტად განვიცადე.გშინ რამდენიმე ანალიზი ავიღე: სისხლის საერთო, კიდევ სისხლის ოღონდ რაღაც ინფექციებზე, მუცლის ღრუს ექოსკოპია და ლიმფური ჯირკვლის ექოსკოპიაც.მუცლის ღრუს ექსოსკოპიისას ისეთი რამეები

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-69656046494332992762010-09-19T00:10:00.010+05:002010-09-20T02:16:44.594+05:00

რამდენიმე დღე ბათუმში ვიყავი.კარგი იყო.თურმე რა კარგი ყოფილა დედასთან ერთად დასვენება. არ გაწუხებს არაფერზე, პირიქით ყველაფერს აკეთებს რომ კომფორტულად იყო... იდეალურად ვიყავით. დედაც კმაყოფილი იყო და მეც.მიუხედავად იმისა, რომ ხანგრძლივი გზით დავიღალე, კარგია რომ მანქანით წავედი. ამიტომაც თითქმის ყოველდღე სარფში დავდიოდით. იქაური სანაპირო და ზღვა ძალიან მიყვარს.ჩვენს მასპინძელს მერაბი ერქვა.

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-86888159965354329052010-09-12T18:45:00.007+05:002010-09-13T02:06:01.590+05:00

ისევ ადამიანები, ერთნაირები და სხვადასხვანირები, ალბათ უფრო ცუდები, ვიდრე კარგები.ცუდი რას ნიშნავს? ან კარგი? მე მგონია, რომ ეს თქვენ უკეთ იცით.#1.ერთ ადამიანს ვიცნობ დიდი ხანია. მდედრია. თუ რომელიმე სოციალურ ფენას მივაკუთვნებთ, ალბათ საშუალოზე დაბალი სოც. ფენის ოჯახიდან არის. ანუ ერთი ჩვეულებრივი ოჯახია - ჭამენ, იძინებენ და იღვიძებენ. სასმელი შემთხვევით კი არ გამომრჩა, უბრალოდ მათ არ უყვართ

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-56331656978554641752010-07-31T03:04:00.007+05:002011-08-31T01:08:13.924+05:00

- როგორც წინა პოსტში მოვიწერე, გასული დასვენების დღეები სოფელში გავატარე. ხოდა აი ფოტოებიც:

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-5303833691331858412010-07-27T22:46:00.003+05:002010-07-27T23:11:12.391+05:00

შაბათს დილით გამოცდა მქონდა. კარგად ჩავაბარე. შედეგად A დონეზე ვარ. მერე კი,ეს დღეები სოფელში გავატარე.კარგი იყო.სუფთა ჰაერი.ჰამაკი.სიმშვიდე.ატენის ხეობა.მდინარე ტანა.და მამაჩემის დამზადებული ცოტა წითელი ღვინო.ეს დღეები კიდევ სხვა რამეც იყო.ახალი არაფერი, უბრალოდ ფიქრი.სოფელი ეს ის ადგილია სადაც ჩემი ცხოვრების უმეტესი ნაწილი გავატარე.მიყვარს იქაურობა.სახლი,ეზო,ხე,ეზოს ბუჩქებგი.და ხვლიკებიც კი

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-48757661502103359842010-07-22T19:15:00.003+05:002010-07-23T01:29:16.014+05:00

სიკეთე.ფართო ცნება.ასევე რთულია შეაფასო ესა თუ ის ქმედება 'სიკეთედ'.ალბათ სიკეთე უბრალოდ 'კარგი საქმეა'.რამდენიმე წლის წინ ერთ ადამიანს დავეხმარე მუშაობა დაეწყო.ჯერ დაბალი ხელფასი ჰქონდა, მერე მოემატა, მერე განვითარდა.... ბუნებრივია მისი წარმატება, მისმა შრომამ გამოიწვია.მაგრამ გარკვეული წვლილი მეც შევიტანე.წლები გავიდა. დაავწიყდა. მერე პრეტენზიულიც გახდა, არა და მეგობარი იყო.კი იყო.აღარ არის.მას

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-80838636277735708212010-07-06T23:35:00.006+05:002011-08-31T01:07:29.965+05:00

- დღეს ვიყავი ერგნეთში, ვარიანში, ნიქოზში, ფხვენისში და გორში.უცხოელი სტუმარი მყავდა წაყვანილი, იქ კი ადგილობრივმა მეგობარმა გმაიწია მეგზურობა.გთავაზობთ ფოტოებს, უბრალოდ ისე... უკომენტაროდ...

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-9628880370820974982010-05-17T17:35:00.013+05:002010-05-20T21:16:58.337+05:00

ექიმებთან ვიყავი.არა კი არ ვიყავი, არამედ ვიარე.ჯერ ფსიქოლოგი, არ მივყევი ბოლომდე შესაბამისად no results.მერე ნერვოპათოლოგთან, მუხლებში ჩაქუჩი ჩამიკაკუნა, კიდევ რაღაცეები და ჯანმრთელი ხარო.ჰმ, არა და...იძლებული გავხდი ჩემს მეგობარ ფსიქიატრთან მივსულიყავი.ვიყავი და იგივე, ანუ ჯანმრთელი ხარო. მაინც ძალით გამოვაწერინე წამალი და რაღაც მსუბუქი შემირჩია.ეს პრეპარატი დავიწყე, ვნახოთ აბა რა შედეგი

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-60290488033085336282009-12-15T01:00:00.010+04:002010-05-23T03:09:28.467+05:00

13 დეკემბერი, 2009 წელი (Metropolitan Museum)ესეც ასე...ბოლოში ვარ...ჩემი პროგრამა დასრულდა!ბარგი ჩალაგებულია, განწყობით მშვენიერი და სავსე ემოციებით ვბრუნდები სამშობლოში.2009 წლის სექტემბრიდან მონაწილეობას ვღებულობდი ადამიანის უფლებათა ადვოკატირების პროგრამაში. ჩემსა და პროგრამის შესახებ ინფორმაცია განთავსებულია ამ გვერდზე: HRAPპროგრამა ძალიან საინტერესო იყო, მქონდა ძალიან ბევრი ტრეინინგი და

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-69851370543259181152009-11-08T00:40:00.009+04:002010-05-20T21:11:24.520+05:00

/Washington/***უკანასკნელი ხუთი დღე ვაშინგტონში გავატარე. მმმმ, ძალიან მომეწონა, რაღაცნაირი სიმშვიდე და ზომიერი ხმაური. სამწუხაროდ ვერაფერი ვერ ვნახე, გარდა თეთრი სახლისა და National Geographic-ის მუზეუმისა. მთელი დღეები შეხვედრიდან შეხვედრაზე დავდიოდი, სადილის დროც კი არ მქონდა. გუშნ იყო ბოლო დღე, ისე დავიღალე ფეხები აღარ მემორჩლება, კისერი მტკივა, კუნთები, ენერგია 0... ეს რა იყო:) 8 საათიდან

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-55146075244906644112009-10-13T05:23:00.008+05:002010-05-20T21:06:44.374+05:00

ჯაჭვური პოსტიო...ამ ფოტოს ვჩუქნი სალომეს ხოდა პოლსკამდამთაგა და თურმე მეც იგივე უნდა დავწერო, როგორც მივხვდი.... მოკლედ ასე, 5 სურვილი/ოცნება:1. ჩემი ძმისშვილი ჯანმრთელი მოევლინოს ამქვეყანას და თუ ჩემს ჩასვლას დაელოდება უფრ გამხარებს... დედიკო მინდა ვნახო ვეებერთელა მუცლით... და მინდა მე წაგიყვანო სამშობიაროში ჩემო პაწაწუნა. უკვე მიყვარხარ,

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-78378103402772459262009-09-12T19:34:00.005+05:002010-05-20T21:02:24.740+05:00

თავდაპირველად ბლოგი რომ გავაკეთე, ვიფიქრე რამე დღიურის მსგავსი იქნებათქო,.. მაგრამ სხვა რაღაც გამოვიდა, უფრო კვარტალური.განვაგრძობ იქიდან სადაც დავასრულე.საქართველოში ივნისის ბოლოს ჩამოვედი. პირველივე დღეს ცუდი ამბავი დამხვდა ოჯახში. თურმე ჩემი საუკეთესო მეგობარი, ადამიანი და ბებია ძალიან ავად ყოფილა. როდესაც მისი ავადმყოფობის ამბავი გავიგე ბოლო სტადიის სიმსივნე ჰქონდა უკვე.რაღა თქმა უნდა მძიმე

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-30845618679626287122009-06-06T16:02:00.003+05:002010-05-20T20:54:22.914+05:00

ეს დღეები რაღაც კარგი რამეები ხდება...აბა დავიწყოთ...ორი დღის წინ ინდივიდუალური გრანტის ხელშეკრულებას მოვაწერე ხელი. უსასიამოვნოესი განცდაა! ეხლა რა ხდება ანუ, ივნისის ბოლოს ვარშავაში ვატარებ კონფერენციას და ფოტო გამოფენას. ეს ორივე ერთი ღონისძიებაა, აი ასეთი უცნაური ფორმატია. ფოტოების და კონფერენციის თემა 2008 წლის აგვისტოს მოვლენებია. ჩემი გადაღებული ფოტოები არ გეგონოთ, ეს ფოტოები ბელორუსმა

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-44210788053326231732009-05-31T19:12:00.007+05:002010-05-20T20:45:00.973+05:00

მიუხედავად იმისა, რომ მე და დედას კილომეტრები გვაშორებს, ჩვენ სულ ერთად ვართ. ის მაშინ რეკავს როცა ძალიან მჭირდება, სულ ჩემთან არის. ზამთარში რომ ჩამოვედი წინასწარ არ ვუთხარი ჩამოსვლას, რომ ვაპირებდი, ვიფიქრე სიურპრიზს გავუკეთებთქო. საბლოოდ კი ცუდი სიურპრიზი გამომივიდა. სანამ მე ვარშავიდან კიევში და კიევიდან თბილისში ვმგზავრობდი, დედა თურმე მთელი დღე რეკავდა ჩემთან, ბუნებრივია ინერვიულა კიდეც.

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-27780779698407257312009-05-27T20:17:00.006+05:002010-05-20T20:47:37.928+05:00

გასული კვირა ემოციურად დატვირთული და მძმე იყო. ერთ კონკურსში ვღებულობდი მონაწილეობას, და მიუხედავად უმაღალესი ქულებისა, ჩემს სასარგებლოდ გადაწყვეტილება ვერ მიიღეს. პრინციპში სასარგებლოდ კი არა, ზოგადად ვერ მიიღეს გადაწყვეტილება. ცოტა ნაწყენი და ცოტა დათრგუნული ვიყავი, როდესაც ყველა მოთვნას აკმაყოფილებ ზედმიწევნით და მაინც არაო, და ამას ვერ ხსნიან... სამწუხაროდ საქართველოში ძალიან ბევრ ადგილას

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-9061287926483655752009-05-15T01:44:00.005+05:002010-05-20T20:48:41.910+05:00

დღევანდელი დღე სასიამოვნოდ დამღლელი იყო.დილას ბიბლოთეკაში მივდიოდი, შუქნიშანზე გადავედი და მესმის საუბარი. შევხედე თითქოს ქართული სახეებია. ჩავუარე, თან სმენა დავძაბე გამეგო რა ენაზე საუბრობდნენ. ვერაფერი გავიგე. მამაკაცები ისე იდგნენ და ათვალიერებდნენ ქერა გოგონებს, აუცილებლად ქართველები არიანთქო, ვიფიქრე. შევედი ბიბლოთეკაში, ჩემი საყვარელი აპარატის კაპუჩინო ავიღე და გამოვედი ნელ-ნელა. ეს ჯგუფი

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-60673294799948489202009-05-14T03:15:00.004+05:002010-05-20T20:49:09.842+05:00

ეს გუშინ დაწყო. თუმცა არა ოქტომბერში.აი ასე:ოქტომბერში, როდესაც სწავლა დავიწყე ჩემი სახლიდან #122 ავტობუსი დაფრინავდა უნივერსიტეტამდე. 2 თვე მშვიდად ვჯდებოდი და მივყვებოდი უნი-ს კარებამდე. თურმე ეს ბედნიერი ხანა მალე დასრლუებადი ყოფილა.ერთ მშვენიერ დილას ჩავჯექი ავტობუსში და რაღაც დროის მერე მივხვდი რომ გადუხვია. გადაუხვია და ვიფიქრე იქნებ საცოებბს თავი აარიდათქო. საცობები კი არა და, თურმე

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-41197409665388064872009-05-12T23:28:00.007+05:002010-05-20T20:50:01.450+05:00

მაღვიძარამ 10 საათზე დარეკა, ლექცია მაქვს, უნდა წავიდე.მაგრამ ძალიან მიჭირს ძილისაგან თავის დაღწევა, საათს დავხედე და 10:30-ზე დავაყენე მაღვიძარა. 30 წუთით კიდევ გავიხანგრძლივე. დარეკა 30 წუთში, მაინც ვერ ვიღვიძებ. და გადავწყვიტე, რომ არ წავალ ლექციაზე, არ შემიძლია და არ წავალ! ხოდა თავს უფლება მივეცი, მშვიდად დავიძინო.კარების ჩხაკუნი მოისმა, ჩემი მეგობარი დაბრუნდა, წუხელ კინო ფესტივალზე იყო.

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-50202055214776397062009-05-03T20:49:00.032+05:002010-05-23T03:08:23.853+05:00

გდანსკი (Gdańsk) — საპორტო ქალაქი ჩრდილოეთ პოლონეთში, პომერანიის სავოევოდოს ადმინისტრაციული ცენტრი.გდანსკი არის ულამაზესი ქალაქი, რომელიც ძალიან ახლოს არის გერმანიის საზღვართან. ვინაიდან წლების განმავვლობაში ქალაქი შედიოდა გერმანიის შემდგენლობაში, მოსახლეობის უმეტესობას შეადგენს გერმანულ ენაზე მოლაპარაკე ხალხი, რომლებიც ქალაქს უწოდებდნენ დანზიგს. მეზობელ ქალაქებს გდინიას, სოპოტსა და გდასნკს (

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-92034271367541765922009-05-01T21:53:00.013+05:002009-05-02T23:42:03.402+05:00

1 მაისი, 2009 წელიგილოცავთ შრომის საერთაშორისო დღეს.გეშრომოთ და გეშრომოთ, რა თქმა უნდა შესაბამისი ანაზღაურებითურთ. თქვენს შრომა კი, თქვენთვის სასიამოვნო ყოფილიყოს. დაზღვევის კარგი პაკეტი და სხვა სოციალური გარანტიების ნაკლებობა არ გეგრძნოთ. ესეც ასე, სადღეგრძელოსავით კი გამომივიდა. დღევანდელი დღეც ჩვეულებრივად დაიწყო, თუმცა ერთი მნიშვნელოვანი დეტალი იყო - არაჩვეულებრივი ამინდი. ამინდი კი ჩემს და

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-71577728617555862592009-04-28T23:26:00.006+05:002010-05-20T20:42:40.450+05:00

2009 წლის 18 აპრილი სასიამოვნოდ დაიწყო, თბილისიდან კარგი სიახლე შემატყობინეს, ჩემი უახლოესი ადამიანი თურმე ფეხმძიმედაა. ძალიან გამიხარდა და ამ კარგი განწყობით დაიწო ჩემი დღე.ამ დღეს, ვარშავაში მცხოვრები რამდენიმე ქართველი ჩემთან შეიკრიბა წინასააღდგომოდ. მოვამზადეთ ქართულად ქართული ლობიო და კიდევ სხვა წვრილმანი სალათები და რამეები. ქართულად იმიტომ აღვნიშნე, რომ აქ ლობიოს ქართულ რესტორნებში სუპის

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-6573373584287110262009-04-18T16:34:00.004+05:002010-05-20T20:43:07.515+05:00

2009 წლის 17 აპრილიმთელი დღე ლექციებზე ვიჯექი. საღამოსკენ კი გასეირნება მოვაწყვეთ.ბევრს აღარ გავაგრძელებთ და იხილეთ ვიდეო.P.S. აი ასე მოკლედ და არა კონკრეტულად, არამედ ლაკონურად.Untitled from afterwords on Vimeo.

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-3770935683847673132009-04-06T01:01:00.046+05:002010-05-23T03:04:51.444+05:00

გავაგრძელებ პოლონეთის თემას და მოკლედ კრაკოვში მოგზაურობის შესახებ მოგითხრობთ. პროგრამის ფარგლებში ორ თვეში ერთხელ მაქვს საინტეგრაციო შეხვედრები. ამ შეხვედრების მიზანია ყოფილი საბჭოთა კავშირის ქვეყნების წარმომადგენელთა ინტეგრაცია. კერძოდ, სტუდენტები, რომლებიც ცხოვრობენ პოლონეთის სხვადასხვა ქალაქებში, და არიან ამავე პროგრამის მონაწილეები ვიკრიბებით ერთ ქალაქში. შეხვედრების დროს იმართება

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4345766950758330165.post-3787102748998521362009-04-04T07:25:00.019+05:002011-08-31T01:09:04.040+05:00

- დაახლოებით 8 თვეა ვარშავაში ვცხოვრობ. ამ ხნის განმავლობაში, პოლონელებისგან ქართველების მიმართ ვგრძნობ ძალიან დადებით და გულისხმიერ დამოკიდებულებას. პირველად როდესაც შევედი ჩემი პოლონელი კოორდინატორის კაბინეტში, ჩემი ყურადღება ინტერიერმა მიიქცია. ოთახში კედელზე გამოკრული იყო თბილისის და ვარძიის ფოტოები, და თვალსაჩინო ადგილას განთავსებული იყო მხოლოდ ქართული დროშა. ეს იყო ძალიან სასიამოვნო

ზიზიhttp://www.blogger.com/profile/06542587209421336145noreply@blogger.com7